Weekendverslagen

Van de tachtiger jaren is er geen verslag gedaan, maar vanaf 1992 verschijnt met enige regelmaat een evaluatie op papier.

2025 Moergestel – Hans, Ria

Verslag volgt…

2024 Berg en Dal – Monique, Han, Gonny, André, Carin, Ian

Verslag volgt…

2023 Neerkant – Toon, Henny, Pierre, Hetty

Een unicum! Dit jaar voor de eerste keer een “midweek” in plaats van een weekend. Inmiddels is het grootse gedeelte van de club niet meer gebonden aan het vrije weekend maar kan ook door de week een paar dagen weg. Op het weekend 2022 is er gesproken over deze mogelijkheid en is er afgesproken om het in 2023 te proberen. Voordeel is dat de huurkosten lager zijn en er ook meer ruimte is om andere dingen te doen. Natuurlijk houden we wel vast aan een aantal punten uit het programma. Zo was er op:

Dinsdagavond Ontvangst en “Veul en vet”. De eerste pensionado’s (Jeu en Marij) waren al een dag eerder met de camper vertrokken en stonden de organisatie op te wachten bij de accommodatie. De accommodatie bestond uit een verbouwde schuur en was van alle gemakken voorzien. Ruime kamers, een zeer ruime zitkeuken en aan de achterkant van het gebouw een leuke bar. Buiten was er alle ruimte om met een grote groep te zitten.

Woensdag
Na het uitgebreide ontbijt een frisse wandeling in De Grote Peel. Door een route te volgen kregen we de mooiste plekjes van de Peel te zien, het weer werkte ook mee dus iedereen blij. Na de wandeling een gezamenlijk bezoek aan het Bajescafe In een voormalig kerkje is een museum ingericht waar we werden rondgeleid door een gedetineerde. Was erg indrukwekkend en we mochten alle vragen stellen (we kregen niet overal antwoord op.) Na de rondleiding kregen we een lunch “Op water en brood”.
In optocht vertrokken we naar Sevenum waar we welkom werden geheten bij de wijnmakerij het “Zaerems genieten”. We hebben in het verleden al veel over het telen van druiven gehoord maar deze wijnboer had een erg interessante wetenschappelijke benadering. De toekomst van de Nederlandse wijn ziet er goed uit! Natuurlijk de verschillende wijnen geproefd en terug naar de accommodatie voor een Italiaanse maaltijd. ’s Avonds kregen we de “Echtparenquiz op herhaling” voorgeschoteld.

Donderdag
Na het nuttigen van de gebakken eitjes gingen we op pad richting het Duitse kerkhof in Ysselsteyn. Onder begeleiding van onze eigen gids (Han) hebben we het immens grote kerkhof en het indrukwekkende museum doorlopen. Het werd er stil van…
Vervolgens in kolonne richting Peelmuseum. Daar werden we gastvrij ontvangen door vrijwilligers en uitgebreid werd er in gegaan op de geschiedenis van De Peel en het turfsteken. Na de diapresentatie een rondleiding in het kleine museum (binnen en buiten). Vervolgens werd in het museum een eenvoudige lunch genuttigd. Bij terugkomst was er gelegenheid om te socialiseren en de opgedane indrukken te bespreken.
In de avond konden we met z’n allen genieten van “De afhaalchinees”. Na het eten werd er afscheid genomen van een aantal mensen die vrijdagochtend verplichtingen hadden. Er bleven acht personen achter die de avond onder andere vulden met “Wie ben ik op herhaling”.

Vrijdagochtend een “restjes” ontbijt en opruimen. Al met al een gezellige “midweek” waarbij afgesproken is in 2024 verder te borduren op dit concept!

2022 Teuven – Frans, Jeanne, Jeu, Marij, Peter

Vijf jaar geleden was er van alles GÈN! (Tecklenburg)
Dit jaar was er van alles wel!!!!!

Een mooie accommodatie, mooie omgeving, leuke activiteiten, een heerlijk diner, bierproeverijen en ga zo maar door.
Hier een kort overzicht:

VRIJDAGAVOND: Veul en Vet.
Overheerlijke bitterballen, frikadellen en meer dan voldoende drank. Serieuze en minder serieuze gesprekken werden gevoerd.

ZATERDAG: Foto’s van Han gezien na een val op de wc een paar uurtjes van tevoren. Heel wat hilariteit en veel medeleven;)

Na een stevig ontbijt een mooie wandeling gemaakt door het mooie landschap in de omgeving van Teuven. (Snuffeltocht door het Rood- en Veursbos). Een aantal 65-plussers ging niet mee en een 65-plusser moest afhaken, vanwege licht geïrriteerde achillespezen (ja, ja Han….waar zaten de achillespezen ook alweer)?
Na afloop van de wandeling nog een drankje genuttigd bij “Moeder de Gans”. Pierre heeft getrakteerd. Was erg gezellig (helaas waren Jeu en Peter al eerder afgeslagen naar de accommodatie. De consumptie hebben ze gemist).

Een lekker broodje bitterbal voor de lunch en daarna on y va zum Drielandenpunt. Hier was het best druk, maar we hebben het punt gezien, gelopen door de 3 landen en de toren met de lift beklommen (sommigen onder ons hebben de trap genomen. Super impressief).

Verscholen in de bosjes hadden we een proeverij met 3 bieren: Duitse, Belgische en Nederlandse bieren met de daarbij passende hapjes. Was gezellig en lekker.

Frans begon na thuiskomst, met hulp van Marij en de rest van de organisatie, meteen aan het diner de Jeu(x). Het eten was voortreffelijk en de spellen tussen de gangen door werden enthousiast ontvangen en gespeeld. Sommigen waren enorm fanatiek.
Na een voldane avond hebben we ons te ruste gelegd, om de volgende dag fit te zijn voor het sportieve element.

ZONDAG: Nederland in beweging. Er waren best veel deelnemers bij de start, maar uiteindelijk bleef alleen de “harde kern” over. Dit mocht overigens de pret niet drukken. Er werd fanatiek gesport en veel gelachen. Hierna weer een goed ontbijt en klaar voor een bezoek aan de Abdij Val Dieu. Hier hadden we een rondleiding en een proeverij. We hadden een fantastisch goede gids en de biertjes waren lekker. Daarna terug naar de accommodatie voor de borrel. Er werd nogal heftig gereageerd op de vraag of we gaan kiezen voor een midweek of voor een weekend. We zullen zien wat het gaat worden. Ter afsluiting een lekkere risotto gegeten met een drankje erbij en toen naar huis.

Een aantal vrienden hebben nog een afzakkertje genomen bij Jeu en Marij en rond 22.30 uur was iedereen op weg naar huis.

We hebben genoten van een goed, gezellig, luxe, sportief en culinair weekend. Dank voor alle hulp, medewerking en gezelligheid

De organisatie, Peter, Jeu, Marij, Frans en Jeanne.

2021 Weert – Hans, Ria, Hetty, Rien

Verslag is beloofd……

2020 Loën en Baek – Hans, Ria, Hetty, Rien

Voor degene die inspiratie heeft!

2019 Wanroy – Han, Monique, André, Gonny, Ian, Carin

Verslag is beloofd!!! Dus komt eraan!

2018 Schaijk – Toon, Henny, Pierre, Hetty

Voor het eerst in onze geschiedenis zaten we op de camping. Hoewel camping, het was meer een chaletpark waar we de beschikking hadden over een gezellige, brandschone groepsruimte en vier riante slaaplodges op ons eigen met beukenhaag omzoomd terrein. In het midden nog een robuuste tafel met stoelen, dus sfeer alom.
De vrijdag begon traditioneel met veul en vet en ook de andere tradities werden in ere gehouden: veul lullen en veul innemen. Sommigen onder ons – we noemen geen namen, maar het zijn eigenlijk altijd dezelfden – zagen het vier uur worden. Toch knap dat je dan toch zonder noemenswaardig te hoeven kuume op tijd aan het ontbijt verschijnt, dat overigens door Frans en André vakkundig was verzorgd.
Helaas bleek onze fitnessinstructrice ziek, waardoor de campingsmoking overbodig werd, maar dat programmaonderdeel werd vervangen door de campingwandeling. Met Hetty R. voorop hebben we alle doodlopende paadjes van de camping ontdekt. De wandeling was er echter – in dat heerlijke zonnetje – niet minder om.
Bij het volgende programmaonderdeel kwam onze moerstaal, ’t Lóns, aan bod. Wie haj d’r geliek? Vier omschrijvingen van een woord, waarvan er maar één de juiste was. Marij kwam uiteindelijk als degene met de meeste Lónse kennis uit de bus!
Na een lekker tomatensoepie vertrokken we naar Herpen, naar de boerensolex. Een schuur vol, om precies te zijn 116 stuks – misschien nog eens leuk voor een quizvraag – stonden op ons te wachten. Na een uitgebreide demonstratie vertrokken we met twee tandemsolexen en de rest eenpersoons-solexen voor een ritje door het land van Maas en Waal. Ondanks het zonnetje was het fris, maar het uitzicht was prachtig.
André kreeg het klaar om een perfect rond gaatje in zijn voorband te branden, waardoor onze wegen zich na Megen scheidden. Uiteindelijk kwamen we toch allemaal zo’n beetje tegelijk terug op de camping.
Na de BBQ werd er serieus gekiend. Er werd door de deelnemers geaasd op de fantastische prijzen die belangeloos door de organisatie ter beschikking waren gesteld. Peter ging er met de hoofdprijs vandoor: een prachtige kaars met spiegelend achtervlak. Er werd nog net niet om gevochten!
De rest van de tweede avond bleek een herhaling van de dag daarvoor: veul lullen en veul innemen en ook nu waren er een paar die de wijzer 4 uur hebben zien aanwijzen. Ook nu weer zaten er geen verrassingen in het gezelschap.
Dit nekte Hans de volgende ochtend omdat hij ingepland stond als eierbakker. Hij liet zich niet kennen, maar de alternatieve hoogmis en de daaropvolgende wandeling heeft hij niet meegemaakt.
De hoogmis vond plaats in Haps in de Zevende Hemel bij Frans van de Camp. We hebben genoten van zijn verhalen en ons vergaapt aan de talloze heiligenbeelden, rozenkransen, wijwaterbakjes, hosties enz. Alles uit het rijke Roomse verleden.
Zoals Frans zelf al aangekondigd had, hadden we de primeur: we waren de laatste groep die rondgeleid werd. Dit werd dan ook vastgelegd op film, want er wordt een documentaire gemaakt over Frans en zijn uit de hand gelopen hobby.
Het was een unieke ervaring, waar velen van ons naderhand in gedachte nog mee bezig zijn geweest. Dat krijgt een gemiddelde pastoor tegenwoordig niet meer voor elkaar!
Na de lunch richting Overloon voor een wandeling met jager en boswachter Peter Philipsen. Een bijzondere ervaring en erg interessant. Mooi om iemand te ontmoeten die met zoveel passie over de natuur praat en nooit om een antwoord of toelichting verlegen zit. Toen vervolgens ook nog Maria met een uitgebreide wildproeverij ervoor zorgde dat de inwendige mens versterkt werd, was het weekend compleet. De verstandigen onder ons zijn op een christelijke tijd naar huis gegaan, maar er blijven er altijd…….
Voor het archief: Marij is de winnaar van de trofee geworden. Ook kan dit weekend het archief in als het ziekenweekend. Zowel Toon als Hetty, beiden van de organisatie, zijn geveld door iets wat op griep leek. De temp van Toon was dan ook het onderwerp van gesprek tijdens het ontbijt op zondagmorgen.

2017 Tecklenburg – Jeu, Marij, Frans, Jeanne, Peter

Thema: (gen) oktoberfest
gen parkeerplaatsen voor de deur,
gen licht,
genne vaatwasser,
genne stroom,
gen goei bier,
gen buitenlamp,
gennen diepvries,
gen moi terras,
gen pap,
genne gids,
gen schlagerfestival,
gen dirndlkledjes,
gen lederhosen,
gen afstand,
gen zin,
gen koffiemelk,
gen zout,
gen serviesgoed,
gen bestek,
gen stadswandeling,
gen eieren met spek,
gen 2 Hetty,s,
gen kaarten,
gen yogamatje,
gen keuken,
gen pannen,
gen lift,
gen Flammenkuchen,
gen Herrenspeissen,
gen boswandeling,
gen wifi,
gewoên gen accomodatie.
Mar ok:
gen parkeergeld hoeven te betalen,
gen ruzie,
gen regen,
gen honger,
gen dorst,
gen eigen bier mit hoeve sjouwe,
gen België,
gen zwaore lichamelijke inspanningen,
gen gebrek aan gespreksstof,
gen geldgebrek,
gen concurrentie strijd vör de organisatie van 2018.

Dus ondanks alles een hartstikke gezellig weekend. En ook nog een mooi vooruitzicht van een gezellige happening ivm het teruggestorte bedrag.

2016 Meterik – Hans, Ria, Rien, Hetty

Jazeker Meterik. (of all places) voor de tweede keer, maar wel een andere accommodatie. Meteen hier op doorgaand, een perfecte locatie. “Gloedje nieuw”, en geen gesleep met beddengoed, geen bed hoefde opgemaakt te worden, alles spic en span. Kortom perfect! Vrijdagavondprogramma begon met prachtig weer en lekker buiten zitten op het terras, de rest van de avond was als vanouds, veul en vet. In de late uren kwamen natuurlijk de kaarten op tafel (letterlijk), en de nieuwkomer Ian bleek een geduchte tegenstander voor de harde kern kaarters. Vermeld dient te worden dat er een absoluut record is gebroken wat betreft het aantal stuks vette hap. Totaal in het weekend zijn er ruim 380 stuks snacks verorberd. Zaterdagmorgen, eerst een bijzonder voedzaam ontbijt met uiteraard uitgebakken spek, gebakken, gekookte en geklutste eieren en niet te vergeten de heerlijk vers afgebakken broodjes, zowaar een bodem was gelegd. Hierna vertrek naar het beroemde (in Neerkant) museum “techniek met een ziel” Het was voor de meeste van ons een stap terug in de tijd, en wel “onze” tijd. We zagen alle techniek die er in onze kinderjaren was, opnieuw voorbij komen. We werden hartelijk ontvangen, met in de pauze koffie met Limburgse vlaai. We werden rond geleid, door twee gidsen Wim en Harry, helaas was Harry zeer lang van stof en had hij weinig didactisch vermogen. De lunch bestond bestond uit vers gebakken broodjes met warme beenham. Na de lunch naar de kantfabriek in Horst. Hier zagen we de ontwikkeling van het met de hand “kant” maken (niet te verwarren met “van” kant maken) ook wel kantklossen genoemd, naar het volledig geautomatiseerd en gemechaniseerd maken van kant, zonder dat er een chip aan te pas kwam. Een fraai stuk techniek uit de oude doos. Terug naar de accommodatie, en heerlijk buiten gezeten met een aangeklede borrel. Aansluitend diner. Na het diner een kleine pauze en daarna brak de digitale hel los. Voor het eerst in de geschiedenis was er een digitale quiz die met behulp van de smartphone gedaan kon worden. Helaas bleek dat de meeste bezitters van zo’n apparaat, geen idee hadden hoe het ding werkte. Gelukkig bracht onze huistechnicus Pierre redding, en kon het merendeel meedoen met de quiz. Het was een soort “per seconde wijzer” met 4 verschillende vragenblokken. Algemeen, Loën, ’t is Bar en een blok “natuur”. Opvallend: Han wist heel veel vragen die betrekking hadden op de “natuur”. Het werd weer laat! Zondagmorgen weer een uitgebreid ontbijt, zie zaterdag. Daarna wandeling in de schadijker bossen. Een lichte snelle lunch (broodje knakworst). Daarna naar activiteitenboerderij “de wevert”. Hier werd de groep in tweeën gesplitst. De ene helft ging buggy rijden, de andere helft ging digitaal kleiduiven schieten. Het was een prachtige middag, vol avontuur en spanning. Daarna terug naar Overloon, soep met pannenkoeken gegeten bij restaurant “museumzicht”. Nog een glaasje na en het geweldige weekend zat er op!!!

2015 Boxtel – Gonny, Jos, Carin, Monique en Han

Het eerste weekend zonder Jos. De accommodatie die nog door Jos gereserveerd was in 2013 en ons daardoor 300 euro bespaard heeft. Wij hebben een moment stilgestaan om Jos te herdenken. Jos jij blijft altijd in ons hart en onze gedachten. Wij zullen je nooit vergeten. Op vrijdag 21-08-2015 heeft de organisatie het eerste bericht verstuurd met de eerste aanwijzing. Aangezien Hetty C. want wij hebben namelijk ook een Hetty R. in de vriendengroep en dat kan nog weleens tot verwarring leiden, vakantie had, had zij dus zeeën van tijd om te raden waar wij naar toe zouden gaan. Goed geraden CSI-Loën-CSI-Kroatië. Op vrijdag 25 september was het dan zover. Nadat eenieder was gearriveerd en de bedden waren opgemaakt volgde het avondprogramma, natuurlijk volgens traditie veul en vet. Zaterdags na een fantastisch ontbijt in de bosrijke omgeving gewandeld. Na een smakelijke lunch vertrokken we naar de Biesbosch. Aangezien de interne communicatie bij Rijkswaterstaat nog steeds niet op orde is, was ons bericht dat wij naar Drimmelen moesten, niet bij de uitvoerders van de wegwerkzaamheden bekend. Gelukkig boden navigatie systemen en Toon soelaas. Daar hadden wij een fluisterboot gehuurd met een verschrikkelijke leuke rondleiding erbij. Wat kon die man, Frans genaamd, boeiend vertellen zeg. De luisteraars onder de aanwezigen weten nu hoe eendenkooien gemaakt en gebruikt worden. Zeer interessant om te weten. Ook zeer leerzaam. Hij gebruikte ook diverse spreekwoorden, zoals: Rent er een hond naar een mooie stoel, dan weet je het wordt een dolle boel! Daarna zijn wij weer richting accommodatie gegaan waar wij, onder een heerlijk zonnetje, vele oesters verorberd hebben die door Frans meegenomen waren. Erg lekker onder het genot van een glaasje lekkere bruus. Na de overheerlijke kippensoep, Hongaarse goulash en appelcrumble werden de teams voor de Gemeente quiz gemaakt. Na een spannende strijd kwam team 1 als winnaar uit de bus. Eeuwige roem is hun deel! Zondags, na een wederom lekker ontbijt, genoten wij van een rondleiding in Boxtel verteld door twee mannen genaamd Jan en Frans. Jan vertelde en Frans toonde de bijbehorende tekeningen of foto’s. Op verzoek van de organisatie had de burgemeester van Boxtel tijd vrijgemaakt om ons te kunnen begroeten. Zelfs een muzikaal intermezzo door de fanfare van Boxtel was door de organisatie geregeld, kortom, een geweldige rondleiding! Toen wederom naar de accommodatie, weer geluncht, opgeruimd en daarna naar het gemeentehuis in Boxmeer waar wij ook weer een boeiende rondleiding hebben gekregen. De afsluiting vond plaats bij de Golfbaan in Overloon waar wij lekker gegeten en gedronken hebben. Al met al wederom een fantastisch weekend. En binnen het budget gebleven. Wij wensen de organisatie van 2016 veel succes toe !!!

2014 Enter – Toon, Henny, Pierre, Hetty

Oet in Twente Dit jaar weer eens wat verder van huis en in een regio waar we al een hele tijd niet geweest waren. En wat was het er mooi! Een geweldige groepsaccommodatie, nu eens een keer zonder oude meuk, vriendelijke mensen, mooie omgeving en fantastisch weer. De vrijdagavond begon traditioneel met veul en vet en ging tot in de late uurtjes door. Zaterdagochtend werden we verrast met superverse – nog warme mik – en met Rien en Hetty, die vrijdagavond verhinderd waren. Vervolgens op naar de fietsenboer in Denekamp, want we gingen op de sportieve tour. Op één fiets na allemaal aangedreven door ouderwetse spierkracht, ja, ja, de oudjes doen het nog best. In colonne door het Twentse landschap naar de waterbuffelfarm. Helaas was er iets mis met de knooppuntenroute. Dat moet wel, het kan toch niet aan ons gelegen hebben dat we een paar kilometer extra moesten buffelen. Maar dat kon de pret niet drukken. De buffels waren indrukwekkend, de mozzarella was verrassend en de presentatie op zijn Twents. Vervolgens door naar Ootmarsum. Picknicken bij de molen en losgelaten in het stadje. Veel galerietjes, winkeltjes en terrasjes en uiteindelijk weer terug naar het startpunt in Denekamp. Daarna afbieren en -wijnen op ons eigen terras, waar intussen al de voorbereidingen voor het eten werden gedaan. ’s Avonds een onvervalste ’t is Bar-quiz, eigenlijk een test om te zien wie het beste de site bestudeerd had. Het werd toen duidelijk dat Ria overdag haar krachten had gespaard, want ze ging vol uit de startblokken, demarreerde en ging in de hoogste versnelling “ik, ik, ik” naar de eindstreep. Deze drive was te danken aan het feit dat Ria nog nooit de felbegeerde ’t is Bar-trofee had gewonnen, maar dat is nu dan eindelijk goed gemaakt. Met dank aan Toon en Henny die de spoorloos verdwenen oude trofee hebben vervangen. Ria neem jij hem volgend jaar weer mee, want ook dit is een wisseltrofee! Zondagmorgen een wandelingetje in een zonovergoten landschap. Daarna nog maar weer even achter het huis in de zon en zelfs gedacht aan de groepsfoto. Na de lunch richting Rijssen voor een boottocht. Deze keer zonder spierkracht maar ‘fluisterend’ in elektrische bootjes. Lekker rustig, genietend van een glaasje champoepel ter ere van Hetty’s slagen, voeren we over het kabbelende water van de Regge. Hoewel rustig, onderweg werden er nog allerlei capriolen uitgehaald zoals: de wonderbaarlijke verandering van water in wijn (kwaliteit viel wat tegen), de plaspauze en het opstoeken van onschuldige kinderen, die vervolgens door Peter de stuipen op het lijf werden gejaagd. Kortom, we hebben ons weer even pubers gewaand. Na de afsluiting bij Hay Bos kon er maar één conclusie getrokken worden: we hebben genoten, we hebben ontzettend mazzel gehad met het weer en we gaan volgend jaar gewoon weer. Volgens Han, Jos, Monique en Gonny is alles al geregeld, dus we hebben er vertrouwen in.

2012 St. Odiliapeel – Hans, Ria, Rien, Hetty

Het lijkt wel een liedje “de herinnering blijft” van Ben Cramer Maar beter laat dan nooit. Trouwens de activiteiten die we dit weekend gedaan hebben, hadden we in 2008 willen doen. Maar toen kregen we 0 op het rekest. Odiliapeel, het klooster, waar Ria als 4-jarige het afdrogen van de vaat geleerd heeft van de nonnen. Vrijdag avond: veul en vet, dat hebben we achter op het terras met open haard genuttigd hier en daar wat slappe klets en nadat we afgevuld waren konden we boven in de kapel nog een weesgegroetje bidden en naar bed. Zaterdag: We hebben bij Peka aardappelen een rondleiding gehad, dit heeft toch enkele jaren voorbereiding gekost, maar “goei werruk het tied nuedig” het was dan ook niet voor niks. We werden ontvangen met koffie en vlaai, werden in een mooie witte jas en blauwe muts gehesen kregen een geluidssetje omgehangen en hup met z’n alle piepers kijken. Hoe kwamen ze binnen, hoe werden ze gesorteerd en geschild, hoe werden ze gekruid en hoe werden ze verpakt. Wij zien de aardappelen nog steeds in de winkel liggen. Daarna een broodje gegeten en op naar vliegveld Volkel, waar onze zweefvliegtuigen klaar stonden om omhoog getrokken te worden. Peter had het geluk nog even een stunt-vlucht te maken, samen met een apachehelikopterpiloot. Dit was een hele ervaring om mee te maken. Terug naar Vino Grande voor het walking diner en de muziek quiz, de mobiele telefoon van Pierre herkende wel wat teveel deuntjes, zodat de antwoorden snel op tafel kwamen. Na samen nog wat gezongen, gedronken en gesnoept te hebben was het weer tijd voor een weesgegroetje en dan lekker naar bed. Zondag: Fit uit de veren, ontbijten en wandelen door de Peelse bossen gewoon kei mooi. Na het opruimen, terug naar Overloon voor een Golf-clinic, we hebben daar geleerd, dat er geen carrière voor ons weggelegd was in de golfsport. Op het terras bij Rien en Hetty R. Hebben we onze eigen pizza’s belegd en gebakken, dus wie niet lekker gegeten heeft kan alleen zichzelf daarvan de schuld geven. Nog een borreltje tot besluit en het weekend 2012 zat er weer op………………… Maar……………………….. “de herinnering blijft”

2011 Herpen – Han, Monique, Jos, Gonny

Nadat het weekend met één week werd uitgesteld zodat Hans optimaal hersteld was en de weersvooruitzichten iets beter waren, werd naar Herpen getogen. De organisatie was er klaar voor, incl. reservebier. Nou waren de voorbereidingen toch relatief rustig, gezien de ruim 2 A-4tjes aan mailtjes vier jaar geleden. Na aankomst en inrichting togen han en Jos naar Biezenmortel voor het halen van de zaterdag-activiteit-speeltjes. Met luid geronk kwamen ze vrijdags om 19.30 uur aangereden. “Speeltjes?” De overige groepsaccommodaties liepen leeg om het schouwspel niet te missen. Rond achten komen de eerste gasten binnen. Toon en Henny. Op het verzoek aan Toon: “kom eens effe kijken” liep Toon mee. Zijn ogen werden groter, het warme weer kon zijn mondvocht niet meer in bedwang houden. En dat gold voor meer weekendgangers die na aankomst een kijkje kwamen nemen. De avond was aan de gang: veul en vet. En dat was het ook. Veul en vet, en ook: laat. Gelukkig dat onze inmiddels vaste weekendfotograaf, Hetty, haar portretopnamen in het begin van de avond maakte zodat de meesten er nog een beetje fatsoenlijk opstonden. Om 5.30 uur togen de laatsten naar hun slaapkamer.Zaterdags, ontbijt. Han en Jos gaven een kleine instructie en de eerste kleine rondjes werden met de Trikes gereden. Leuk om te zien was ook dat er géén trike wegging zonder dat er twee medepassagiers op de bok zaten. Omdat de activiteit zich aan de weg afspeelde werd aldaar ons terras ingericht incl. broodjes kroket. Na een hele dag heerlijk rustig in het warme zonnetje rondgetoerd te hebben naderde de avond en werden ze weer teruggebracht naar de verhuurder. Ondertussen vond de bereiding van de maaltijd plaats en de finishing touch door Frans van ons lammetje wat 2 maanden geleden nog dartel in de wei rondhuppelde. Waarom zijn we toch niet allemaal vegetariers? Het eten liep, door zijn vele gangen uit en inmiddels 22.00 uur kon iedereen er mee leven dat er geen activiteit meer werd opgestart en we gewoon weer gezellig zaten te buurten/kaarten en net waar iedereen zin in had. Na een nogal wat langere nachtrust dan de nacht ervoor weer een lekker ontbijt, en op naar de Herpense duinen voor een heerlijke wandeling. Na terugkomst soep met broodjes, inpakken en richting de grootste logistieke dienstverlener van Noord-Limburg. Een heldere presentatie van Pietje himself en de aanvullende rondleiding in het kantoor en aangrenzende gebouwen werd met volle belangstelling gevolgd. Aansluitend op het terras van de “Heeren van Overloon”. Vele weekendgangers speculeerden over het moment, waar het financieel fout zou gaan en de organisatie beschroomd zou moeten bekennen dat ze het niet gered hadden binnen het budget. Echter, een tweegangenmaaltijd werd voorgeschoteld en niks nie nacalculatie. Met allen een zeer tevreden gevoel werd het weekend 2011 afgesloten en ging ieder zijns weegs.

2010 Meterik – Toon, Henny, Pierre, Hetty

Het ouwelullenweekend Zonder de foto’s van voorgaande jaren, een cryptische omschrijving of andere speurtocht hadden we besloten dit jaar gewoon een mailtje te sturen. Gebruik makend van de mogelijkheden van Outlook om de bezorging van berichten uit te stellen, ging het toch grandioos mis. Hoe gretig sommige deelnemers aan het weekend waren, werd meteen duidelijk. Om 19.03 uur exact ging het volgende bericht rond: te laat!!!! Uiteraard had de organisatie niets aan het toeval overgelaten en om 19.17 uur volgde dan ook – m.b.v. Mark Coppis – het bericht met de bestemming: Meterik of all places!!! Omdat die afstand nog bijna te kruipen is, waren de eerste enthousiastelingen dan ook al vroeg ter plekke. Landelijk gelegen met geheel inclusief 4 persoonsslaapkamers met een badkamer en suite, bood de Zandberg een warm welkom. De vrijdagavond verliep dan ook volgens program: veul en vet. De frikandellen en andere vette hapjes gingen erin als koek, de stampballen echter waren wat exotischer van smaak en minder gewild. Hoewel ………hoe later op de avond, hoe minder kritisch de smaakpapillen zijn. Al zwikkend, zwetsend en zuipend ging het door tot in de late uurtjes. Zaterdagmorgen, na slechts 4 uur slaap had Han alweer het hoogste woord. De rondleiding door de IJsvogel viel tegen. Buiten de zin: ‘dat mag tegenwoordig niet meer’ die iedere twee minuten werd herhaald, was het een standaard verhaal. De leukste opmerking viel in het proeflokaal, toen Monique van een van de tapvrouwen te horen kreeg dat ze een lintje verdiend had, door het al zo lang uit te houden met Han. Na de lunch in de Zandberg ging het richting Panningen, naar Sonny’s voor het poolbiljart. Een fantastische competitie die ondanks de ruime ervaring van Sonny – of was het nou Sjef? – toch ietwat in het honderd liep. Maar de lol was er niet minder om en wat te zeggen van de bijzondere eigen(aardige) biljartmethodieken. Dat de lakens heel zijn gebleven is op zich al een wonder, met name ook omdat Sonny wel van doorschenken houdt. Biljarten is een cafésport en dat was aan de rekening te merken ook. Uiteindelijk gingen Rien en Gonny met een mooie medaille naar huis. Deze gaan ongetwijfeld in de prijzenkast en worden misschien wel de vervanger van de originele, ouderwetse, vertrouwde ’t is Bar-trofee die spoorloos verdwenen lijkt. Niemand die zich kan herinneren dat hij vorig jaar is uitgereikt, laat staan dat hij bij iemand in de kast staat. De benaming ouwelullenweekend lijkt steeds meer van toepassing te zijn. Mocht het zo zijn dat hij alsnog boven tafel of te wel uit de kast komt, dan mag Rien hem op de schouw tot 26 maart en Gonny daarna tot het volgende weekend. Zaterdagavond een speels diner. Onder het genot van een drankje (met dank aan Frans die een ruime hoeveelheid wijn uitschonk) en een Italiaans zevengangendiner werd het speelse karakter duidelijk: ‘Wie ben ik op z’n Lóns’. Met een pleister op de kop werden vragen gesteld met als doel te weten te komen welke Lónder – dead or alive – je voorstelde. Met de drank in de man of vrouw en een ronde van 17 personen werd regelmatig vergeten wie men ook al weer was. Illustere namen als Helm de Sneejer, Math van Nel, Maria van Clim en Martijn van Gemert passeerden de revue. Ook deze avond was genoeglijk en liep door tot in de vroege uren. Zondagmorgen de rode route van de Schadijkerbossen. Toon die ‘s nachts alle paaltjes rood had geschilderd liep niet mee. Als je de weg al weet is er natuurlijk niets meer aan. Met de black-berry van Han – die niet alleen berichten kan verzenden, foto’s maken, telefoneren maar ook nog via de satelliet weet waar we zitten, was het onmogelijk te verdwalen, ook al had Toon dan een paaltje gemist. Daarna naar de Locht in Melderslo. Terug in de tijd, hoewel met een hoog ouwe- lullengehalte toch interessant. Daarna nog even afbieren in de Zandberg en door naar de Chinees in Castenray. Buffetje, snotsoepje en pilsje erbij en het weekend 2010 zat er op. Wij hebben er van genoten. Het was ‘uit’ in de achtertuin, maar toch redelijk onbekend terrein. En we zijn trots te mogen vermelden dat we – ondanks het bijzondere programma – binnen het budget zijn gebleven.

2009 St. Martensvoeren – Frans, Jeanne, Jeu, Marij, Peter

Het is nu 11 april, en het weekend is al heel lang geleden…. Op het verjaardagsfeest van Rien afgesproken om toch maar eens een keer het weekend af te sluiten. Inmiddels een heerlijke maaltijd achter de kiezen. Asperges, kalfshaas met een heerlijke puree. Dit voorafgegaan door een heerlijk vistrio en vissoep. Wat zeg ik, Kreeftensoep. Inmiddels de geweldige foto’s bekeken die Hetty van dit weekend gemaakt heeft. Mooie portretten ook waar het onmogelijk is om onze leeftijdgerelateerde plooien te maskeren. Prachtige accommodatie met voor bijna iedereen een privékamer met douche én wc. Kosten noch moeite gespaard!!! Mooi programma. Precies toegespitst op de samenstelling van onze groep. Cultuur, industrieel erfgoed, gastronomie en ook de sportievelingen in de groep werden tegemoet gekomen. Te voet of gemotoriseerd… Helaas ook het weekend waarin Carin verstek liet gaan… Ja ook aan drama kunnen we niet voorbijgaan. Ook het weekend waarin de meest conservatieve qua haardracht er aan moest geloven. Ria, super… Wat een mooi kapsel had je. De unanieme waardering, positieve waardering, inclusief de positieve beoordeling van de echtgenoot zou moeten leiden tot restitutie van de kosten, door de echtgenoot, aan de initiatiefnemer van deze metamorfose. Van het mijnbezoek was iedereen onder de indruk. Ongelooflijk dat mensen onder zulke omstandigheden jarenlang konden werken. Daarvoor waren we in Margraten. Achtduizend graven. Indrukwekkend. Achter elk kruis, gedenkteken een mens met familie, vrienden… De abdij, een baken van rust. Heerlijk een door de organisatie gefinancierd biertje. Gelukkig bood ons strak bewaakte budget daarvoor nog de ruimte. Een gezamenlijk geprepareerde maaltijd is altijd succes. Zeker als het geleid wordt door meesterkok Frans. Supergezellig om onder het genot van voldoende drankjes je eigen maaltijd te prepareren. Het terras: het weer werkte mee en we hebben met volle teugen mogen genieten van het terras, het uitzicht, de drankjes en elkaar. Zondag, sportdag. Tja, sommigen laten het zelfs bij het wandelen al afweten. Toen moest het sluitstuk nog komen. Motorcrossen bij Jeu op het land. Bijna iedereen heeft even mogen proeven van het crossen op een motor. Leuk spannend en stoer. Pastamaaltijd na, de laatste biertjes en dan naar huis. Een geweldig weekend. Leuk dat iedereen zijn best wil doen en gedaan heeft om er een leuk ontspannen, harmonisch en inspirerend weekend van te maken. Iedereen bedankt.

2008 Odiliapeel – Hans, Ria, Carin, Rien

Vrijdag avond: Veul en Vet is helemaal gelukt Zaterdag: Paardenmelkerij in Langenboom, hier hebben we gezien hoe de paarden in een rijtje staan om gemolken te worden, het zijn zeker geen koeien want per keer kwam er ca. een halve liter melk vrij. Toen naar de Brandweer waar we geen pyromaantje mochten spelen, maar wel de vlammen doven van een in brand staande auto en pan met olie en een stoppenkast. Na een lekkere maaltijd zijn we begonnen aan de muziekquiz, dit is uitgegroeid tot een groot feest met zingende en dansende vrienden. Zondag: rondleiding Brandevoort Daarna, schilderen o.l.v. Twan van de Vorstenbosch die nadat iedereen een prachtig schilderij gemaakt had de karaktertrekken die achtergelaten waren in het schilderij prachtig heeft verwoord. Boekhouding klopt. Niks teveel – niks tekort. Wisseltrofee: Hetty heeft de muziekquiz gewonnen, maar waar is de prijs?

2007 Grubbenvorst – Han, Monique, Jos, Gonny

Vernieuwend, verfrissend, sprankelend en verrassend. Dat waren eigenlijk wel de kwalificaties. Nee, niet door de organisatie, het waren de deelnemers die over elkaar heen buitelden met een veelheid aan superlatieven om uiting te geven aan wat de organisatie van het Jubileumweekend 2007 op de planken bracht. Na een weldoordacht plan werden de deelnemers vanuit Overloon naar de dichtbij gelegen “Camping Californië” gelokt. Een kleine afstand, een toenemende scepsis bij de deelnemers. na een uitbundige ontvangst werden de deelnemers naar de “luxe tweepersoonsslaapkamers” geleid. Wát een enthousiasme, uit dankbaarheid werd menig traantje weggepinkt, de organisatie had niets teveel beloofd. Vol verwachting werd de aankomst van de €80,00 betalers tegemoet gezien. En daar waren ze. Vol trots werden Hans en Ria en Peter langs alle “luxe tweepersoonskamers” geleid tot het moment waarop het deurtje van het slaapkamertje open “zwaaide”. Voor Hans en Ria een heus ijzeren stapelbed met een uitkleedruimte waar ze de sokken rechtopstaande uit moesten trekken omdat er geen ruimte meer was om te bukken. Voor Peter een eigenlijk te luxe tweepersoonsmatras op de grond. Hilariteit vervolgens toen deze drie personen met hun slaapzakken en onder- en bovenlaken zich “beschaamd” een weg baande door de recreatieruimte om hun “bed” op te maken. Vervolgens was het drank, bittergarnituur, chips en meer drank. En daar tussendoor videoopname’s van iedereen van de meest leuke en meest traumatische herinnering aan 25 jaar weekend. Daarbij, hoe later op de avond hoe luidruchtiger het werd. ’s Morgens was het aanschuiven aan een heerlijk ontbijt en óvermatig spek: ja, dat zal lichtig als je óók het spek van zondag meebakt! Na het ontbijt mini-bike. Teams werden gemaakt, een parcours uitgezet, stopwatch erbij en hop: daar gingen de deelnemers. Er werd geduwd, getrokken en door Han aan zijn broek gesjord. Bepaalde fragmenten zouden op Youtube een bestseller zijn geworden. Dat de bromfiets het niet deed werd bijzaak. Na de verzorging van de inwendige mens op weg naar Oirlo. Ergens in de binnenlanden aldaar, midden in de wei, omzoomd door een bosrand, lag beton. Beton met een ingang, waarna we werden ontvangen in een heuse kantine van schietvereniging “Remmington”. Na uitleg het échte werk. Geweren, pistolen, revolvers, klassieke vuurwapens enz. Hieraan gekoppeld de prijs op het einde van het weekend. Hoge scores, lage scores, Hetty die met 10 keer schieten van de baan komt met 12 kogelgaten in het karton…. En Gon met 4 gaten… Helaas konden Han en Pierre niet mee doen. Pierre verdedigde op de tennisbaan in Overloon zijn potentiële titel. En Han moest de chef-kok ophalen. Hoewel we eigenlijk nog niet klaar waren werd al vanuit de accommodatie gebeld waar we bleven. De voorbereidingen aldaar waren al in volle gang. nadat duidelijk werd dat schietvereniging “Remmington” een méér dan vol programma voor ons in petto had, moesten we helaas vervroegd afscheid nemen om het vervolgprogramma naadloos te laten aansluiten. Met de nog niet uitgereikte prijzen togen we terug naar onze accommodatie. Groot was de verbazing daar onze top-kok uit Overloon aan te treffen. Hans, ja dé Hans. Hans Swaghoven. Met zijn sturende didactiek had hij binnen 15 minuten 17 mensen aan het werk gezet. Vier kippen werden geofferd om als basis te dienen voor een grootse maaltijd. En dat werd het, overheerlijk. Dat je een bijzondere maaltijd niet “even” in elkaar “flenst” bleek wel uit het feit dat de avond, die werd opgelardeerd met videofilmpjes van Toon van vorige weekend, inmiddels een heel eind was gevorderd. Dit ging ten koste van de volgende activiteit, de pokerles/clinic. Op verzoek van de mensen gooide de organisatie vervolgens het programma om: de pokerles/clinic zou zondagmorgen plaatsvinden. Dit zou dan weer ten koste gaan van de Stadsrondwandeling met gids in Venlo. Na het eten werd stemmingsmuziek gedraaid, die soms stemming bracht, soms de stemming omgooide. Hoe het ook zij: het ging hard! Zondag: Opstaan, een overheerlijk ontbijt met eieren. De fiches voor de pokerles/clinic stonden klaar. Echter de organisatie bood op verzoek de ruimte om eerst even een luchtje te scheppen. Alvorens men terugkeerde was er geruime tijd verstreken, zodanig dat zelfs de pokerles/clinic in de knel kwam. Gezien het middagprogramma was er nu echt tijdgebrek. Besloten werd het dan maar even rustig aan te doen dit in combinatie met de tassen inpakken. Broodjes met lekkere knakworst werden voorgeschoteld. Na een relaxt uurtje togen we naar Tegelen, de beugelbaan. Hotsend en knotsend werden de stenen ballen alle hoeken op gekogeld. Ook hier bleek er weer het nodige talent onder ons. Vele ballen sneden messcherp door het midden van het poortje. Ondertussen werd de inwendige mens niet vergeten, vooral op het gebied van vochttoevoer. De organisatie van de beugelbaan onderrichtte en stelde de schema’s samen. Na verloop van tijd moest ook deze activiteit afgebroken worden en gingen we op weg naar restaurant “In de Keulse Pot”. Auto’s werden naar huis gebracht, het leek wel voorbedachte rade, en inderdaad, ter plekke werd het toch wel gecalculeerde restantbudget voor volgend jaar door de innemende mens tot nul gereduceerd. Tijdens de aperitieven vond de prijsuitreiking plaats. Na een geweldige inleidende speech van Han werd Carin als winnaar aangewezen van de schietbaan. Ja, de prijs was (bijna) op haar gevallen. Voor verdere details over de prijsuitreiking wordt verwezen naar de aan iedereen uitgereikte DVD met alle hoogtepunten van het weekend. Na wederom een overheerlijke maaltijd vond de afsluiting plaats. Met de in de aanhef gebruikte superlatieven werd de organisatie van het Jubileumweekend 2007 dank gezegd. Het was geweldig!!!!

2006 Mill – Toon, Henny, Pierre, Hetty

Aan de hand van de foto-mails kwamen in de week voorafgaand aan het weekend langzamerhand steeds meer aanwijzingen voor de verblijfplaats en het programma. Hoewel er actief werd meegedacht, werd de juiste locatie niet gevonden. Het bleek zeer dichtbij te zijn in de Nieuwenhof in Mill. Gezellige boerderij maar met wel heel veel regels, geboden en verboden. Vrijdag: De weersvoorspellingen waren veelbelovend en bleken ook uit te komen. Het welkom op vrijdagavond was letterlijk en figuurlijk ‘warm’, we hebben tot diep in de nacht buiten gezeten onder de party-tent. Hoewel er voldoende aandacht was voor het veul en vet, is er ook nog gewerkt aan het verhaal voor het hoorspel. Ook ’s nachts was er van alles te horen, variërend van prehistorische monsters (aldus Jos) tot gewone snurkers. Alhoewel we maar één officiële slaapzaal hadden, bleek ’s morgens dat er spontaan een tweede slaapkamer ontstaan was, op de grote bank in de woonruimte. Zaterdag: Richting Grave naar Dedicon. Een rondleiding door het bedrijf, reuze interessant, maar nog leuker waren de opname’s in de studio. Hierbij werden we geassisteerd door Theo. De belevenissen van Henk en Truus, waren spectaculair, spannend, erotisch, ongelooflijk en humoristisch. Het publiek had tijdens het inlezen ‘de boks af en toe nat’ en ook Theo werd steeds enthousiaster en haalde het ene na het andere geluidsfragment erbij. Daarna naar Escharen voor de boerengolf. Discussie was er onder andere over de links- of rechtsvoetige klompen, waardoor de bal af en toe kanten opging die zeker vooraf niet ingeschat waren. Daarna nog spijkerklappen, muizen meppen en allerlei andere Friese volksgebruiken, onder de bezielende leiding van de boerengolfboer. ’s Avonds met z’n allen het hoorspel beluisterd. Helaas was er een aantal geluiden wegge- vallen, maar het resultaat was in ieder geval zeer amusant.Uiteraard werd er ’s avonds weer volop gezwikt, gerikt, maar ook gesjoeld. Zondag: Het standaardprogramma van de zondagochtend werd ook dit jaar afgewerkt: een stadswandeling, dit jaar door Grave. Onze gidsen boden zich spontaan aan, waardoor we een afwisselende presentatie kregen. Onverwacht, maar erg leuk was de rondleiding en informatie van het schuttersgilde in de Hampoort. De picknick vond plaats op de kade in Grave, met vers afgebakken broodjes gezond, kopjes koffie en restjes wijn. Met dank aan Ellen. Daarna door naar het Muzieum in Nijmegen. Na de dialoog in het donker hadden we een heel wat beter idee wat het betekent om niet te kunnen zien. De tijd vloog voorbij en het was een hele opluchting om weer in het licht te komen. Daarna de afsluiting bij Donatello’s. Gore sloeberwijn, maar wel lekkere pizza’s en pasta’s. Achteraf bleek dat de organisatie toch een blinde vlek heeft gehad, want de traditionele trofee en poedelprijs waren niet ingepland en daarom ook niet uitgereikt. Half januari 2007, evaluerend in het gezellige Italiaanse restaurant Colori in Grave, heeft de organisatie dan ook het volgende besloten: De poedelprijs die het afgelopen jaar gekocht is, wordt niet uitgereikt – ook niet postuum – maar doorgeschoven naar het jubileumjaar. Met een meerderheid van stemmen is Gonny uitgeroepen tot winnaar. Dit op basis van het volgende: Ze zegt dat ze geen fantasie heeft waardoor ze geen verhaal kan schrijven, maar maakte wel een scenario voor het hoorspel. Ze heeft een hekel aan het inlezen hiervan voor de microfoon, maar overwon zichzelf en deed het toch. Ze deed dit geweldig goed. Op zich nog niet zo heel bijzonder, want dat hebben wel meer mensen gedaan. Helaas had Gonny de pech dat uitgerekend bij haar opname er iets mislukte, waardoor het nog eens over moest! Al met al voldoende reden om Gonny, alsnog te feliciteren met haar overwinning. Voor ons zit het er weer op voor 4 jaar. We zijn tevreden, zijn uitgekomen met het budget – hebben zelfs overgehouden – en zien uit naar het volgende weekend. We wensen de organisatie veel succes en plezier!

2005 Brisy – Jeu, Marij, Frans, Jeanne en Peter

Vrijdag: Vroeg vertrekken om op tijd op het vliegveld te zijn. En ja hoor, het was gelukt. Han belde in paniek Frans op: “waar zijn jullie? wat is dit voor een organisatie?”. Gelukkig is iedereen toch op tijd (te vroeg) op de plaats van bestemming aangekomen. Daarna natuurlijk veul en vet en behoorlijke luxe. Zaterdag: Na een goed verzorgd ontbijt (zelfs Jos was op tijd) zijn we op zoek gegaan naar de “reuze katrol-baan”. Het was inderdaad een een super reuze baan. Voor een aantal té hoog. Voor Gon, geweldig, na veel gepraat. Heel knap Gon!! Je bent er nu doorheen. Daarna een stevige lunch en hop weer door naar La Chouffe. Rondleiding en proeverij. Vooral de proeverij was belangrijk. Werd meteen een quiz. Wie heeft de twee missing bierdopjes? Dit was dus goed voor twee consumpties. Heeft iedereen trouwens een Chouffeglas? Na de overheerlijke bieren, door naar de Romeinse villa. Gekleed en wel kwamen de gasten aan. In de wijnkelder lagen de flessen koud en de hapjes stonden klaar. We mogen wel zeggen dat het een zeer geslaagde, gezellige proeverij was. En ja hoor, weer was het Gon die haar grenzen verlegde: geen bier? dan maar aangelengde wijn. En lekker dat ze het vond! Volgend weekend een wijndrinker erbij. En ja hoor, bij terugkomst werd het kampvuur aangemaakt en het eten bereid. Helaas ging de voetbalcompetitie niet door (Jeu had zich nog zo uitgesloofd om dat ding binnen te krijgen). Bij het kampvuur werd heerlijk gegeten door de meesten van ons. Ook daarna bleven er velen zitten. Eén persoon vond het te koud aan de voorkant. Zijn achterkant zat ook zó ver weg! (Wie zou dat zijn geweest?) Met de nodige drank achter de kiezen en het zware programma was iedereen vrij snel vertrokken naar bed (dromenland). Monique heeft dit allemaal moeten missen. Jammer !! (Hans en Ria hebben ‘ut’ weer gedaan) Zondag: Na het goed vullende ontbijt toch nog plaats voor de ‘pap’ van han. Toen de paden op, de lanen in, met de knapzak en stafkaart op weg naar de volgende biertjes. Een verrassende wandeling. Komen we op de goeie plek terecht? Met zoveel scouts in ons midden moet dat lukken. Legendarisch: de ‘Swiebertje in memoriam’ wandeling. “Nondeju, wá kunne weej Lónders brugge bouwe”. Nó veul gesjouw en gegoi mit stiën, konden we eindelijk over de Ourthe. Bij ‘la truite d’Argent’ een paar overheerlijke, welverdiende consumpties genoten en daarna met de “Toon”taxi naar huis. Nadat de uit- en inwendige mens verzorgd was, over naar wat meer serieuze activiteiten: de prijswinnaar Jos was de gelukkige en won €160,00. Hij kon het maar niet geloven!! Zijn gezicht sprak boekdelen (bankafschriften al gecontroleerd Jos?) Frans won de fantastisch mooie poedelprijs. We waren met 15 i.p.v. met 17 personen!! Gegeten bij Jeu en Marij en na elkaar gedag te hebben gezegd zat het weekend ’t is Bar 2005 er weer op. Wij, de organisatie zijn zéér tevreden!!

2004 Beugen – Hans, Ria, Carin, Rien

Vrijdag met speurtocht naar Beugen over Bergen – Gennep – Oeffelt – Beugen. Hetty wist helaas na even nadenken dat we naar Beugen gingen en Marij was al eens in ‘de Vilt’ geweest. Op de gok dus en … goed gegokt. Monique en Gonny wisten zeker dat we naar Mook gingen, mooi niet dus. Na de verplichte koffie kregen we eindelijk ons eerste pilsje en wijntje, daarna werd het spel ‘Wie is de Mol?’ door Carin uitgelegd. Met goeie moed werd begonnen met wie of wat ben ik. Helaas is er niet meer verteld dan ja en nee. hoe kom je anders op bv. felicitatiedoos. Dit spel is het hele weekend als rode draad gespeeld. Zaterdagmorgen rondleiding in de Grote Kerk te Venray, een zeer goed verhaal van Carin haar oud geschiedenisleraar. ’s Middags gewandeld in natuurgeboed de Vilt. De IVN-gids vond dit interessanter dan wij. Duiken met perslucht is een ervaring. De kunst is om alleen lucht binnen te krijgen en geen water. Zondags weer naar Theo en Toos om te fitnessen, later lekker naar de sauna. Gegeten bij het Auw Pastorieke, prijzen uitgereikt, glaasje gedronken en naar huis. De poedelprijs wordt verzorgd door Marij.

2003 Gemert – Han, Monique, Jos, Gonny

Vrinden, om alvast een beetje in de stemming te komen hier een klein verslag: Wij, als organisatie hebben alvast samen bij Jos en Gonny t.v. gekeken in bed. Althans, dat was de bedoeling. Echter, tot onze spijt en vooral die van Gonny, was de t.v. nog steeds niet aangesloten. (Pierre, help, help: Gonny). Daarom hadden we zeeën van tijd om een fantastisch weekend te bedenken. Maar alhoewel dat hadden we in 2002 toch al helemaal rond??? Wat hebben we toch dan al die tijd gedaan …. in bed? …. zonder t.v. … Juist ja, nu weten we het weer, een menuutje samengesteld. Eenvoudig, goedkoop, doch erg lekker. Zo we hebben dorst. Nader verslag volgt.

2002 Waterlandkerkje – Toon, Henny, Pierre, Hetty

De voorbereidingen waren er al vroeg, de opwarming duurde lang, maar vrijdag de 27e begon het traditionele ’t is Bar-weekend voor de 20e keer. Peter ging met de puzzeleer strijken. Hij was degene die het eerst en het vaakst in de buurt zat. Niet vanwege zijn geografische en landschapskennis, maar vooral door inventief gebruik van internet. De reis ging dit jaar, naar Zeeuws-Vlaanderen, een prachtige provincie, maar een klere-eind rijden. Het veul en vetprogramma begon daarom ook pas na tienen. De ouderdom lijkt toe te slaan, want de laatsten lagen op een zeer christelijk tijdstip op bed of zou het geweest zijn omdat Carin en Rien en Hans en Ria niet van de partij waren. In ieder geval ging op zaterdag het programma geheel volgens tijdsplanning van start. Na de struisvogels – waarbij vooral Harrie indruk maakte op Han – ging het op de tandem naar Sluis. Bij de klompenmaker een korte uitleg – en hier maakt Han indruk op Harrie (of hoe die klompenboer ook mag heten.) Daarna richting Damme. Een verrassend mooi plaatsje – net over de Belgische grens. Ondanks de dove ober toch wat lekkers gedronken. Stukje strand- en paviljoen meegepikt en ’s avonds gekiend met de professionele kieninstallatie van Toon. Jos en Gonny gingen met de hoofdprijs strijken of is het meer lopen. In ieder geval, die kijken voortaan televisie in bed. Ik meen me zelfs te herinneren dat we daar allemaal voor zijn uitgenodigd. Op zondag nogmaals sportief gedaan. Ook toen weer een prachtige, zonnige dag. Bij Sport N’ Vliet was er een sportieve uitdaging in schieten, timmeren, tokkelen, ‘bomenloop’ en speleo. De drie teams – zeer toepasselijk Leffe, Brand en Duvel genaamd, streden om de eer. Han de naamgever van de Duvels wist uiteindelijk de felbegeerde wisseltrofee te bemachtigen. Vreemd genoeg was hij er niet blij mee, maar toen bleek dat Hans en Ria hem niet bij zich hadden, zag Han een nieuwe uitdaging in het ophalen van zijn prijs. Omdat hij volgend jaar zelf het weekend zal gaan organiseren, zal hij zeker een passende competitie weten te vinden. Hoewel nog moeten organiseren … Als we de verhalen moeten geloven, is het al klaar. We zijn benieuwd!

2001 Aalten – Jeu, Marij, Peter, Frans

Voor iedereen begon vrijdag het weekend van de verwachtingen. Vooral ook voor de organisatie. We hebben namelijk alles via de telefoon geregeld en op het laatste moment moesten we nog een nieuwe accommodatie zoeken omdat de gekozen accommodatie afgekeurd werd. Deze accommodatie durfden we ongezien vast te zetten omdat we er al eerder gelogeerd hadden. De schrik was groot, toen we binnenkwamen. Nog meer prullaria als we in onze herinnering hadden. Kleedjes, potjes en kunstbloemen overal. Maar dit kon de pret niet drukken. We hebben een gezellig weekend gehad. Het abseilen was grensverleggend, al hebben er een paar personen (waar je het niet van verwacht) de grens niet gevonden. Vooral Han voelde zich helemaal in de wolken en voerde nog een skydive uit. Wat een lef! Het klootschieten werkte echt op de lachspieren maar het kan ook dat dit kwam door de bolderkar met drank. Ook Han kon hier weer niet genoeg van krijgen en vond het nodig om een stel kloten mee naar huis te nemen. ’s Avonds konden we genieten van een geweldig Thais buffet door Frans (toch?) bereid. Iedereen heeft daarna de kunst van het goochelen laten zien. De trucs waren ongelooflijk! De Tai-chi les op zondag was erg goed voor onze innerlijke ontspanning en lichamelijke beheersing. Dit was ook hard nodig na de inspanningen en lichamelijke ontberingen van de vorige dag. Helaas had deze voorbereiding niet voor iedereen een goed effect op de prestaties later op de dag bij het kruisboogschieten. De pijlen gingen niet allemaal richting roos, maar kwamen ook terecht in muur, vloer en rail (Monique). Het weekend werd afgesloten met een stevige erwtensoep, zodat we ook de volgende dag nog werden herinnerd aan het geweldige, knallende weekend van 2001. Organisatie van 2002, succes ermee.

2000 Meerssen – Carin, Rien, Hans, Ria

Door de gestegen huurprijzen van accommodaties zijn we voor de 2e keer in de Biesenberg in Meerssen geweest. Volgens ons is dit niet bezwaarlijk geweest. We zijn met ’n cassettebandje op pad gegaan. Het moppentappen op vrijdagavond liep als een treintje. De nacht naar zaterdag was erg lang en nat, en vet. Waterskiën, ’n kik als het lukte. Apostelhoeve, heel mooie rondleiding, lekker wijntje gedronken. Gourmet, voor iedereen meer dan zat te eten en te drinken. Darten, helaas dat er een paar mensen ontbraken. Zelfs Han is na 18 jaar eindelijk boven de enkels afgebroken en lag om 10.45 uur in bed. (Gelukkig, Han is ook een mens). Wandeling Maastricht, regen, regen, regen en ’t duurste straatje van Maastricht is de Stokstraat. Toon Hermans heeft er gewoond op nr. 51. Zangles door Rob van Reymersdal. God te God, we hebben talent in de club! Afsluitend warm en koud buffet met veel bier, wijn etc. Grootste compliment door Frans: het zal niet meevallen om zo’n weekend te evenaren. Frans en iedereen: Bedankt voor de medewerking, de laege praot, ’t gezuup etc. en veel succes ’t volgend jaar. Winnaar sport/spel wisseltrofee Toon Paans (zorgt dus voor de poedelprijs 2001)

1999 Milheeze – Han, Monique, Jos, Gonny

Het was wederom weer geweldig. ja, dit team kan er wat van. Wij gaan tot het uiterste ofwel, tot de bodem. En weer is er bewezen dat wij allemaal heel goed kunnen drinken. Alleen hebben wij uit zeer betrouwbare bron vernomen dat de heer H.v.d.Zanden de hele maandag op de bank heeft moeten liggen om dit buitengewone, geweldige weekend weer te boven te komen. Of………….. zou dit aan de acceptgiro’s gelegen hebben?????? Het was ook bijzonder schoon, vonden jullie ook niet? Graag geven we nu het woord aan de organisatie van volgend jaar. Veel succes. Poedelprijs verzorgen 2000: Peter (is gemeld).

1997 Noord-Bakkum – Jeu, Marij, Peter, Hetty

Prima accommodatie. Pluspunten: gezellig ingericht, schoon, incl. beddengoed en handdoeken. Minpunt: één w.c. en één douche in dezelfde ruimte. Vliegeren op het strand was heerlijk, vooral het uitwaaien. Vliegers van een dusdanige kwaliteit dat er heel wat inventiviteit voor nodig was om ze in de lucht te krijgen. De rondleiding door Egmond was leuk maar pas echt boeiend in het botenhuis van de reddingsbrigade. De echtparenquiz bevatte onschuldige, indringende en intieme vragen die tot veel hilariteit hebben geleid. Het bezoek aan de ArenA was leuk. Imposant gebouw maar slechte rondleiding. Het diner bij Roland was âlderwets lekker en de Belgische bieren ook.

1993 Pol – Jeu, Marij, Peter, Hetty

Willen jullie doorgeven dat Hans de spelwisseltrofee met bijbehorend oorkonde en poedelprijs verzorgt. Saldo bank: fl. 236,39 Telefoonnummer van organisatie lingerieparty 070-3670282 Wat betreft het bier: Iedereen een half (klein) kratje bier meenemen. Alcoholvrij en verdere alcohol (wijn) van de pot.

1995 Wellerlooi – Han, Monique, Jos, Gonny

Willen jullie doorgeven dat Carin de spelwisseltrofee met bijbehorende oorkonde en poedelprijs verzorgt. Saldo bank: fl. 0,65 Wat betreft het bier: Iedereen een half kratje naar keuze. Alcoholvrij en verdere alcohol (wijn) van de pot. Accommodatie: In eerste instantie zijn wij er van uitgegaan dat er 15 personen mee zouden gaan. Dit werden er twee weken voor het weekend nog maar dertien. Onze accommodatie zou zijn: Manege het zwarte water in de Mortel. Afgebeld i.v.m. te grote ruimte o.a. na afmelden van 2 personen. Dit is door de organisatie 2 weken van te voren na intern beraad besloten. Nieuwe accommodatie gevonden en wel Camping Maasland, Wellerlooi.

1992 Aalten – Hans, Ria, Carin, Rien

Accommodatie: knusse, gezamenlijke ruimte met veel ‘leuke, gezellige’ rommeltjes. Bedden: goed. Sanitaire voorzieningen: 3 toiletten, 2 douches (onder de maat), 1 babyroom (koud water). Keuken: te klein, onhandig en serviesgoed door ’t hele huis. Conclusie: accommodatie te duur voor wat we kregen. Kleiduivenschieten: Jos, ha, ha! Denk aan wisseltrofee en poedelprijs Hans en Rien.

1985 Groesbeek

In dit jaar zijn de sport-spel-wisseltrofee en de corveelijsten ingevoerd.