In memoriam Ria

27 oktober 1959 – 19 januari 2026

Ria was er voor om het leven te vieren, daarom houden we het luchtig vandaag.
We kennen Ria, net als Hans, al ongeveer 50 jaar. De eerste keer dat we haar zagen, was op het eindexamenfeest van José van Bon in Vierlingsbeek. Hans had een prachtige babe bij zich, strakke spijkerbroek, wit hemdje, blonde krullen en een prachtig accent.

Ria was een prachtige vrouw, maar dat was niet zonder een beetje hulp. Daar kwamen we achter toen we voor het eerst samen op weekend gingen. Wij allemaal met weekendtas of rugzak, Ria met koffer en beautycase. Dat was best wel opvallend want vooral in de eerste jaren was onze accommodatie vaak niet veel meer dan een oude schuur. Dat de beautycase echt nodig was, zagen we iedere zaterdagochtend weer, als Ria in badjas op sloffen met de vouwen nog in haar gezicht, rondliep op zoek naar koffie en haar eerste sigaretje.

Toch was Ria geen prinsesje, dat bleek nogmaals toen ze het verzoek kreeg om op het weekend, de nieuwe gouden zijden lakens uit te proberen, dat was geen succes, of zij gleed van de lakens af of de lakens van haar.

Ria was een stoere meid, niet te beroerd om haar handen uit de mouwen te steken, specie maken en opperen bij de bouw van hun diverse woningen, ze tukte nergens voor terug.
Ook heeft ze miljoenen eieren verwerkt, zoveel dat daaruit ons carnavalslied ‘Bets ons kiep’ is geboren. De eerste twee regels van het lied, maken alles duidelijk. Bets ons kiep is overspannen, noit mer vult ze onze panne.
Ria hield van carnaval, of het nu het clownenbal was, de optocht, de liedjesmiddag of grimeren bij de bonte aovend, ze was graag bij.

Ria kon ook super fanatiek zijn met spelletjes, Ze stond altijd vooraan om mee te doen aan welke activiteit dan ook. Zo zouden we op het weekend gaan skiën op de borstelbaan in Huizen, Ria had nog nooit geskied en dat leek haar wel wat. Helaas heeft ze de borstelbaan nooit gehaald, want ze had op vrijdagavond met de grote jongens mee gedronken.

Ria was een enorme fijnproever en merkenkenner ……. op het gebied van frikandellen, ze kon moeiteloos een Beckers frikandel van een Mora frikandel onderscheiden. Ze was dol op snacks, daaruit is onze vrijdagavond activiteit Veul en vet ontstaan.

Ria, de weekenden zullen zonder jou niet meer hetzelfde zijn, we gaan je missen!